Zeilfeestje

Maarten maakte zich al een paar dagen behoorlijk druk om z'n feestje. Er zouden negen kinderen zouden komen en hij was diep teleurgesteld op zondagochtend toen twee kinderen zich ziek afmeldden. Beiden waren echt ziek en dat probeerden we uit te leggen aan hem maar hij vond het maar wattenbollengedrag. Maar toen iedereen er was liep het allemaal als een trein en volgens planning. Maarten heeft leuke vriendjes.

Taart en cadeaus thuis, met z'n 13-en in twee auto's op weg naar Putrajaya. 2 kinderen per optimist, losgooien en gaan. Twee uurtjes met vijf optimisten zeilen met redelijk harde wind. Je zag de bootjes in de loop van de tijd steeds meer richting lager wal afzakken. Als je voor het eerst in een optimist zit, valt het ook niet mee om op te kruisen.

Maarten had duidelijk vaker gezeild en het ging hem goed af. De reacties over het zeilen waren vanwege die wind wat gemengd (zoals eentje zei, halfleuk), maar het is allemaal goed gegaan. Daarna zwemmen, altijd dikke pret en nog wat gegeten. De avond ervoor zijn Leoniek en Michiel naar het Koninginnebal geweest. Borrel met haring en champagne en feest op openluchtterras, 29-hoog, met uitzicht op down-town KL. Lekker eten en 's avonds een goede band, dus we hebben ons lekker kunnen uitleven. Verder ook verontrustende zaken. Er is jongetje op straat ontvoerd op weg naar de school waar Maarten en Vincent ook op zitten. Dit houdt iedereen hier erg bezig. We hopen dat het snel en goed afloopt. Het leven gaat door, maar we houden Maarten en Vincent (nog) iets beter in de gaten dan we al deden en laten ze nu maar niet meer alleen naar het winkelcentrumpje hier even verderop lopen om roedjak te gaan halen. En als uitsmijter nog even de nieuwe 'lees-look' van Leoniek.

Verjaardagen

Zoals altijd is april een drukke maand met verjaardagen. Maarten's verjaardag hebben we gevierd op Rawa, samen met Rob en Nel. Inmiddels zijn ook de verjaardag van Leoniek en Vincent achter de rug. Alleen de kinderfeestjes komen er nog aan. Met Maarten gaan we komend weekend zeilen met optimisten in Putrajaya, Vincent wil graag gaan bowlen dus dat gaan we binnenkort ook doen.

Als verrassing voor Leoniek hebben we op 20 april 's avonds in het draaiend restaurant op de KL-tower gegeten. Op 282 meter hoogte draait het restaurant 360 graden rond in 1,5 uur. Het begon om 18.30 nog in het licht met uitzicht op de Twin Towers, om 19.30 was het donker en hadden we een schitterend uitzicht over Kuala Lumpur by night. De jongens raakten niet uitgekeken en hangen hier tegen het raam waar ze niet waren weg te slaan. Ook voor ons gaf het een bijzonder gevoel, zo'n locatie. En het buffet was ook bijzonder lekker. Een bijzonder verjaardagsdiner! Kado voor mezelf: leesbril.


Het verjaardagsdiner dat Vincent had uitgekozen was een stuk simpeler: pizza!! Gewoon besteld en thuis bezorgd via Canadian Pizza en ijs na. En een tafel vol cadeaus uit Nederland en Maleisië. Per post kwam precies op de 24ste het kado van Harmien en Erik aan, perfect getimed.

Voor de traktatie op school hadden eerst Maarten en vandaag ook Vincent samen met Edna cupcakes gebakken.

Laatste vakantie in Maleisie

Deze laatste vakantie in Maleisie was heel erg leuk omdat we naar een stuwmeer gingen wat echt een enorm meer was. Op sommige plaatsen was het wel meer dan 20 meter diep. We bleven 2 nachten slapen in een hotel, aan het meer. Toen we bij het hotel kwamen gingen we als eerste even naar het meer toe om een beetje te bouwen en te spelen. Die avond nog gingen we een nightwalk doen. Het was maar een klein stukje lopen, wij deden het wel in een kwartiertje. Maar we hadden een groep met Maleisiërs,(Met hen deden we er een uur over!!!!!!!!!). Toen we bijna op het eind waren viel er een dikke vette bloedzuiger uit de boom op Michiel zijn nek. (Voor het eerst gilde hij niet). De volgende dag gingen we een boottocht doen van 6 uur. We hadden een heel groot pak met chippies gekocht voor de Orang Asli kinderen. Leoniek had liever pakjes melk gekocht, van haar eigen bedrijf. Op de boottocht hadden we ook nog een hele grote Raflesia gezien! Michiel, Leoniek en Vincent hadden allemaal heel veel bloedzuigers. Maar ik had voor het eerst een hele vakantie lang geen bloedzuiger gehad.


Bij het boot tochtje hadden we ook nog gegeten, bij een waterval met een heleboel vissen. De volgende dag gingen op een vlot van bamboe varen en we hadden ook nog peddels van bamboe en hebben we lekker in het water gezwommen. Het was het einde van de vakantie. O ja, ik heb ook nog voor Vincent en voor mijzelf een echte blaaspijp met pijltjes gekocht.


Gechreven door: Maarten

Endau Rompin / Rawa

De ultieme vakantie in Maleisië is oerwoud of strand. Of allebei wanneer je het, zoals we afgelopen week hebben gedaan, aan elkaar vastplakt. Maarten en Vincent hadden 1,5 week midterm-vakantie en Rob en Nel waren hier, dus eerst afzien in de jungle om vervolgens te relaxen op het strand.

Endau Rompin is het tweede Nationale Park van Maleisië, maar meer afgelegen dan Taman Negara. Zo'n 50 km onverharde weg ernaar toe die ruim 2 uur duurde. Op de terugweg glad door de regen en modder, 1 keer vastgezeten, maar dankzij de 4WD er ook snel weer uit. Overnachten in eenvoudige chalets. Eten in het orang asli dorpje: 's ochtends mee, 's middags en 's avonds rijst. De kok en de gids (broer en zus) die van alles vertellen over hun leven. Hoogtepunt: een demonstratie van de vallen die de orang asli gebruiken om dieren te vangen, van tijgers tot bosfazanten, en de blaaspijp. Maar toen wisten we nog niet dat eens per week de 'SRV' wagen uit de stad langskomt met kip en fris enzo. Niks geen kampung kippetje op ons bord dus.

's Nachts met een bootje op de rivier, vastgelopen op een boomstam onder water. veel olifantenpoep gezien maar geen olifanten. Op een grindbank zat een nachtzwaluw te broeden en toen die wegvloog zagen we 1 piepklein jong en 1 eitje dat nog moest uitkomen. De volgende dag een langere riviertocht, maar dan bij daglicht. Totdat we bij een aantal watervallen / stroomversnellingen kwamen waar we niet langs konden. Daar lekker gezwommen.


Een taart voor een jarige ongemerkt meesmokkelen is niet eenvoudig. Toch was het pas op het eiland dat Maarten het tasje zag waardoor hij argwaan kreeg, maar uiteindelijk was hij op 2 april toch verrast met z'n verjaardagstaart. Z'n 10e verjaardag op een mooi tropisch eiland. Huisje direct aan het strand, gordijnen open en yes weer mooi weer. Natje en droogje geheel verzorgd.
Rob en Michiel snorkelen veel, ook Leoniek en Maarten maken een snorkeltoertje, Nel zwemt en frisbeet, Leoniek bouwt zandkastelen met de kinders. Die springen verder aan een stuk door van het plankier af in de zee of gaan van de glijbaan af. Onvermoeibaar.